จะคนหรือสัตว์ ก็คงเหงาด้วยกันทั้งนั้น... ถ้าชีวิตต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว หันไปทางไหนก็ไม่เจอใครที่เข้าใจและรู้สึกอย่างเรา...

น้ำตาซึมเลย
พาเค้าไปเที่ยวบ้างได้มั้ยอะ
ให้เจาะใจมาส่งความสุขให้เค้าหน่อย
ท่าจะดีบ้างเนอะ
ยุ้ย

ตั้งใจจะ Embed เข้าไปไว้ใน wordpress ซะหน่อย แต่ไม่สำเร็จ เลยทำได้แค่แปะ Link :-(

ปล. ขอบคุณสำหรับทุกๆ ความคิดเห็น

ประเด็นอาจไม่ใช่การส่งกอริลลากลับไปอยู่ป่า อาจไม่ใช่การยกเลิกสวนสัตว์บนอาคารสูง และอาจไม่ใช่การต่อต้านผู้จัดทำสวนสัตว์ แต่อย่างน้อยไม่ควรปล่อยให้เขาอยู่เหงาๆ...แค่ตัวเดียว (อย่างที่หัวเรื่องบอกจริงๆ)

T-T แฟ้มบุคคลขอปรบมือให้สำหรับ คลิปนี้เลยครับ เฮ้อ... อยู่เมืองก็อึดอัด อยู่ตจว. ก็หากินเองไม่เป็น ...

เคยไปสวนสัตว์ตอนที่ไม่ใช่วันหยุด ช่วงเย็น ไปดูลิงในกรง ดูมันหงอยเหงา ซึม ๆ มึน ๆ และคงหิวน่าดู น่าสงสาร เพราะอาหารคงน้อยกว่าวันหยุดที่มีคนมาเที่ยวเยอะ ๆ

ชอบประเด็นของเรื่องมาก ๆ

เห็นภาพเด็กยืนหน้ากรงลิงแล้ว ไม่รู้ว่าคนมองดูลิง หรือลิงมองดูคน

เศร้าจัง

สุดยอดครับ...สุดยอด